VI Grenadier – rekonstrukcje ogólnie (2)

  • PDF
  • Drukuj
  • Email

Zbiórka grup rekonstrukcyjnych

Andrzej Skolik i jego GRH

Poprawiony: sobota, 27 sierpnia 2011 10:22

Więcej…

 

VI Grenadier – rekonstrukcje ogólnie (1)

  • PDF
  • Drukuj
  • Email

Część obozowiska Niemców, skrzynka z napojami umilającymi życie każdego żołnierza na froncie jeszcze pełna

Pierwszego dnia ordnungu wśród rekonstruktorów pilnowali głównie SS-mani

Poprawiony: poniedziałek, 23 maja 2011 21:52

Więcej…

 

[DBR] Barletta 1502, rozegrana 13.08.2008

  • PDF
  • Drukuj
  • Email

W marcu tego roku w klubie Agresor rozegrana została bitwa w systemie FoG-R, luźno oparta na historycznym starciu jakie miało miejsce 509 lat temu we Włoszech, nazywanym bitwą pod Barlettą. Raport Pabla z tej bitwy można przeczytać tu.

Kiedy przeczytałem tamten raport, przypomniało mi się, że 3 lata temu testując nowy system do historycznych gier bitewnych rozegrałem tę bitwę trzy razy (dwa razy w systemie DBR i raz w systemie „Renaissance Warfare”), aby w ten sposób porównać te dwa systemy.

Pomyślałem więc, że teraz przedstawiając sprawozdania z tych starych bitew dam możliwość porównania ze sobą aż trzech różnych systemów do historycznych gier bitewnych i przedstawię bardziej historyczną wersję tej bitwy.

Oprócz autora niniejszego tekstu w bitwach tych sprzed trzech lat brał udział Radek Rybak i Paweł Kur, wydaje mi się również, że w co najmniej jednej brał również udział Pablo, ale w tej chwili nie jestem już w stanie ustalić kto poza mną grał w której bitwie.

To bitewne deja vu rozpocznę od bitwy w systemie DBR. Jej scenariusz zaczerpnąłem z broszury Petera Sides’a „Renaissance Battles 1494-1700. Część I”. Jest to jedna z serii kilku angielskich książeczek zawierających takie scenariusze dla systemów „De Bellis”.

Pomijając tło historyczne, które nakreślił już Pablo w swoim raporcie, przejdę od razu do walczących sił.

Dla zainteresowanych takimi szczegółami, gra zajęła nam ponad 4 godziny.

SCENARIUSZ

Przy wystawianiu wojsk (z pominięciem elementów generałów i artylerii) przyjęto przelicznik 1 figurka na podstawce = ok. 100 ludzi

Armia francuska w składzie dwóch dowództw. Koszt całej armii 262 pkt., ekwiwalent morale (ME) całej armii wynosi 39 pkt. Ta armia jest rozbita po stracie 19,5 ME. Dowództwo Szwajcarskie ma ME 10 pkt., więc będzie ono pokonane po stracie 3,5 ME (de facto 4). Dowództwo Francuskie ma 29 ME, więc będzie ono pokonane po stracie 10 ME.

Generał Francuzów 1 x Ln (S) (Lansjerzy najwyższej klasy) – 35 pkt.  (2 ME) w skład jego dowództwa wchodzą wszystkie wojska poza Szwajcarami.

Generał Szwajcarów 1 x Pk (S) (pikinierzy najwyższej klasy) – 25 pkt. (2 ME) w skład jego dowództwa wchodzi 8 elementów szwajcarskich pikinierów.

1. 1000 Francuskich Gendarmes = 3 x Ln (S) (lansjerzy najwyższej klasy) – 45 pkt. (6 ME)

2. 3000 Szwajcarów = 8 x Pk (S) (pikinierzy najwyższej klasy) – 40 pkt. (8 ME)

3. 2300 Gaskońskich pikinierów = 6 x Pk (I) (pikinierzy najniższej klasy) – 18 pkt.; (6 ME)

4. 1500 Szkockich łuczników (Longbow) = 8 x Sk (O) (niewyróżniająca się lekka piechota/harcownicy) – 24 pkt.; (4 ME)

5. 2100 Gaskońskich kuszników = 10 x Sk (O) (niewyróżniająca się lekka piechota/harcownicy) – 30 pkt.; (5 ME)

6. Artyleria bez zaprzęgów = 1 x Art (O) (średnia artyleria) – 15 pkt.; (2 ME)

7. Artyleria bez zaprzęgów = 2 x Art (O) (średnia artyleria) – 30 pkt.; (4 ME)

W sumie ok. 9900 ludzi, 4 elementy ciężkiej jazdy (w tym Fr. generał ) i 33 elementy piechoty (w tym 15 pikinierów ze szwajcarskim generałem) i 3 działa.

Armia hiszpańska z jednym dowództwem. Koszt całej armii 215 pkt. + 38 pkt. (wał) = 253 pkt., ekwiwalent morale (ME) całej armii 35,5 pkt. Armia jest pokonana po stracie 12 ME, a rozbita po stracie 18 ME.

Generał 1 x Ln (S) (Lansjerzy najwyższej klasy) – 35 pkt. (2 ME)

A. 600 Hiszpańskich men-at-arms = 2 x Ln (S) (lansjerzy najwyższej klasy) – 30 pkt. (4 ME)

B. 1000 Lekkiej jazdy = 5 x LH (O) (niewyróżniająca się lekka jazda) – 25 pkt.; (2,5 ME)

C. 1200 Hiszpańskich pikinierów (z Coluneli) = 3 x Pk (I) (pikinierzy najniższej klasy) – 9 pkt.; (3 ME)

D. 1200 Hiszpańskich pikinierów (z Coluneli) = 3 x Pk (I) (pikinierzy najniższej klasy) – 9 pkt.; (3 ME)

E. 2500 Hiszpańskich arkebuzerów (z Coluneli) = 8 x Sh (I) (strzelcy najniższej klasy) – 32 pkt.; (8 ME)

F. 2700 Hiszpanów (Sword and Buckler) (z Coluneli) = 9 x Bd (F) (szybcy miecznicy) – 45 pkt.; (9 ME)

G. Artyleria bez zaprzęgów = 1 x Art (O) – (średnia artyleria) 15 pkt.; (2 ME)

H. Artyleria bez zaprzęgów = 1 x Art (O) – (średnia artyleria) 15 pkt.; (2 ME)

I. Stałe przeszkody (wał) = ok. 19 odcinków długości 4 cm  – 38 pkt.

W sumie ok. 9200 ludzi, 8 elementów jazdy (w tym 3 ciężkiej z generałem), 23 elementy ciężkiej i średniej piechoty (w tym 6 pikinierów) i 2 działa.

Jak widać, wystawienie samej armii Francuzów w systemie DBR kosztowało prawie o 20% więcej niż Hiszpanów, ale zakupione przez tych ostatnich umocnienia spowodowały, że całkowity koszt obu armii prawie się zrównoważył. Z drugiej strony, Hiszpanie mając jednego generała w systemie DBR są mniej manewrowi (Francuzi mogą mieć do dwóch razy więcej możliwości ruchu), jednakże w tym systemie trudniej doprowadzić do pokonania, a następnie rozbicia jedno duże dowództwo niż dwa mniejsze. Dowództwo Hiszpanów (armia) będzie pokonana po stracie 12 ME, a do pokonania dowództw Francuzów wystarczy jedynie 3,5 (de facto 4) ME w przypadku Szwajcarów i 10 ME w przypadku drugiego dowództwa.

Zanim przejdę do opisu samej bitwy, myślę że warto podkreślić jeszcze jeden szczegół szczególnie odróżniający system DBR od systemów FoG (FoG-R) czy „Renaissance Warfare”. We wszystkich tych systemach działają oddziały/grupy, które nie mogą się dzielić w czasie walki. W DBR, podobnie jak w innych przepisach z serii „De Bellis”, każdy element może teoretycznie działać samodzielnie.

Warto o tym pamiętać czytając ten raport i porównując go z pozostałymi opisującymi tę bitwą rozgrywaną w innych systemach.

PRZYGOTOWANIA DO BITWY

Do tej bitwy nie wystawialiśmy terenu poza wałem usypanym przez Hiszpanów, bo nie uwzględniał go scenariusz, wojsko zaś zostało rozstawione przed bitwą zgodnie z historycznym ustawieniem zasugerowanym przez angielski scenariusz.

Ustawienie stron przed bitwą (Hiszpanie po prawej, Francuzi po lewej)

Poprawiony: piątek, 20 maja 2011 08:47

Więcej…

 

Forum tymczasowe

  • PDF
  • Drukuj
  • Email

Na czas przerwy w działalności forum głównego (strategie.net.pl) spowodowanej problemami z hostingiem powołaliśmy forum tymczasowe:

forum.strategie.net.pl

Będziemy tam zamieszczać dalsze informacje co do spraw technicznych forum głównego. Zapraszamy w szczególności wszystkich wybierających się na tegoroczny konwent Grenadier. Na forum będziemy omawiać sprawy organizacyjne dot. imprezy.

Poprawiony: niedziela, 15 maja 2011 12:14

 

The Great Battles of Julius Caesar: The Civil Wars 48-45 B.C. (GMT Games)

  • PDF
  • Drukuj
  • Email

Niewątpliwie rzymska okładka na pudełku

Marszałek Tuchaczewski i admirał Kołczak; generał Grant i generał Lee; Oliver Cromwell i król Karol I; wreszcie Juliusz Cezar i Gnejusz Pompejusz, to najbardziej znani w historii stojący naprzeciw siebie generałowie i wodzowie biorący udział w wojnach domowych. IV część serii Great Battles of History (GBoH) wydawnictwa GMT Games pozwala nam przenieść się po raz kolejny na równiny śródziemnomorskie, na których tym razem pewien ambitny Rzymianin postanowił upomnieć się o swoje miejsce w Wiecznym Mieście i historii.

Co w środku
W środku bardzo ładnego, czarnego, stylowego pudełka, na którym groźnie spoglądają na siebie centurion i świeży rekrut, znajdziemy trzy dwustronne mapy, 1120 żetonów, kostkę, instrukcję, zestaw scenariuszy – czyli standardowy skład gier z systemu GBoH. Grę wydano w 1994 roku, zaprojektowano odpowiednio wcześniej, a jednak od strony graficznej nie mogę żetonom i mapom nic zarzucić. Może jedynie mapa do bitwy pod Mundą jest nieco archaicznie przedstawiona, ale uważam to za szczegół.

Poprawiony: poniedziałek, 16 maja 2011 22:22

Więcej…

 

Rodzaje wojsk w DBR – objaśnienie, charakterystyka, zalety i wady

  • PDF
  • Drukuj
  • Email

1. Wstęp
2. Mylące nazwy
3. Charakterystyka stopni wojsk
4. Wpływ skali terenu na wojsko
5. Charakterystyka rodzajów wojsk
6. Cztery zdania na koniec

1. Wstęp
System De Bellis Renationis (DBR), którego autorami są Phil Barker i Richard Bodley Scott, jest dość prostym i szybkim systemem do historycznych gier bitewnych, umożliwiającym rozgrywanie bitew z okresu tzw. renesansu, a dokładniej rzecz ujmując z okresu od 1494 do 1700 roku. Jest on jednak, podobnie jak system DBM dotyczący okresu średniowiecza i starożytności, nieco bardziej skomplikowany niż system DBA. Może o tym świadczyć choćby wielkość tego artykułu w porównaniu z podobnym dotyczącym DBA!

Przepisy te, podobnie jak inne przepisy z serii De Bellis tych samych autorów, umożliwiają rozgrywanie bitew wszelkimi armiami z tego okresu, nawet tak egzotycznymi jak armie Indian czy kolonistów z obu Ameryk. Intencją autorów było przedstawienie w miarę prostych przepisów i jednocześnie zachowanie w pełni klimatu bitew i wyzwań, które stawiały one generałom. W związku z tym m.in. wprowadzili specjalny podział wojsk według sytemu umożliwiającego wyodrębnienie jak najmniejszej liczby ich rodzajów mogących być jednocześnie uniwersalnie stosowanych do całego tego okresu i do wszelkich armii. Jest to zresztą jeden z wyróżniających elementów całej serii przepisów DB.

W związku z powyższym w pierwszej kolejności wojska w tych przepisach są klasyfikowane ze względu na metody walki a nie ze względu na ich uzbrojenie i pancerz, jak robiono w innych wcześniejszych przepisach i nadal robi się w niektórych nowszych.

To założenie należy sobie zdecydowanie przyswoić przed jakimkolwiek zapoznawaniem się z tymi przepisami gdyż inne, tradycyjne podejście, budzi natychmiast cały szereg zastrzeżeń!

Poprawiony: piątek, 13 maja 2011 21:59

Więcej…

 

Strona 181 z 193