Lenino 1943

  • PDF
  • Drukuj
  • Email

Informacje o książce
Autor: Kamil Anduła
Wydawca: Bellona
Seria: Historyczne Bitwy
Rok wydania: 2023
Stron: 270
Wymiary: 19,5 x 12,5 x 1,5 cm
Oprawa: miękka
ISBN: 978-83-11-17078-0

Recenzja
Bitwa pod Lenino (12-13 października 1943 r.) to mit założycielski nie tylko tak zwanego Ludowego Wojska Polskiego (które w 1943 wcale tak się oficjalnie nie nazywało), ale i jeden z mitów założycielskich Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej. Kto żył w czasach PRL (autor recenzji – rocznik 1973), ten najczęściej pamięta, że w październiku obchodziliśmy w szkołach dwa święta: Bitwy pod Lenino i Dzień Nauczyciela. Władzom państwa komunistycznego nie przeszkadzało, że 14 października to święto ministerstwa edukacji ustanowionego przez groźnego szlachcica i zarazem monarchę Stanisława Poniatowskiego. Jednocześnie początek polsko-radzieckiego braterstwa broni i wspólnej walki z faszystowskimi Niemcami.

Więcej…

 

Powstaniec 1863

  • PDF
  • Drukuj
  • Email

Informacje o filmie
Reżyseria: Tadeusz Syka
Scenariusz: Tadeusz Syka
Premiera: 9 stycznia 2024 (świat), 12 stycznia 2024 (Polska)
Produkcja: Polska
Czas trwania: 1 godz. 50 min.

Recenzja
W 2023 roku obchodziliśmy 160 rocznicę wybuchu powstania styczniowego. Jako że trwało ono aż do początków 1865 roku, można powiedzieć, że nadal obchodzimy jego 160-lecie. Nie jest to bardzo okrągła rocznica, ale dobry pretekst by przypomnieć o tym największym, a zarazem najbardziej dramatycznym zrywie niepodległościowym Polaków. Powstanie styczniowe w chwili, gdy się rozpoczynało miało najmniejsze szanse powodzenia w porównaniu dwoma wcześniejszymi insurekcjami: kościuszkowską i listopadową. Powstańcy nie dysponowali żadnymi regularnymi formacjami zbrojnymi, nie kontrolowali ani nie byli w stanie zdobyć stałej kontroli nad jakąkolwiek znaczącą częścią ziem polskich, okupowanych przez liczne oddziały rosyjskie, zaś władze powstańcze musiały funkcjonować w warunkach konspiracyjnych. Jednakże to właśnie powstanie styczniowe trwało najdłużej, a jego stłumienie, mimo licznych atutów politycznych i militarnych, jakie posiadała carska Rosja, okazało się dla niej nie lada wyzwaniem. Tym co w największym stopniu przesądziło o takim obliczu styczniowego zrywu, był znacznie szerszy niż w przypadku powstania kościuszkowskiego i listopadowego udział w nim wszystkich grup społecznych. Rosja zmobilizowała potężne siły, ogółem znacznie przewyższające to co rzucono przeciwko wcześniejszym wystąpieniom narodowowyzwoleńczym Polaków. Asymetria sił i środków, jakimi dysponowały strony sprawiła, że wojna przybrała charakter partyzancki. Brutalność i bezwzględność działań wojennych (palenie miast i wsi oraz mordy na ludności cywilnej), a także popowstaniowe represje (egzekucje i zsyłki na Sybir, konfiskaty majątków) nastąpiły na znacznie większą skalę niż to miało miejsce wcześniej.

Poprawiony: piątek, 19 stycznia 2024 12:44

Więcej…

 

Twilight Struggle: Red Sea – Conflict in the Horn of Africa (wyd. GMT Games) – wrażenia z rozgrywek

  • PDF
  • Drukuj
  • Email

Nikomu interesującemu się planszówkami, zwłaszcza tymi o tematyce historycznej, gry „Twilight Struggle” (znanej u nas jako „Zimna wojna”) raczej przedstawiać nie trzeba. Latami królowała w rankingu gier planszowych na portalu BGG i przynajmniej wśród gier wojennych nadal zajmuje tam bardzo wysoką pozycję. Swój sukces zawdzięcza temu, że łączy w sobie cechy gry wojennej i eurogry. Dlatego też była w stanie zainteresować szerokie grono odbiorców. Powstało szereg klonów „Twilight Struggle”, stworzonych zarówno przez jej twórców, jak i przez innych autorów. Żaden jednak nie dorównał pierwowzorowi. Powstawały też rozszerzenia. Jednym z nich, zaprojektowanym przez Jasona Matthewsa, jednego ze współautorów oryginalnego tytułu, jest „Twilight Struggle: Red Sea – Conflict in the Horn of Africa”. Gra przedstawia konflikt z 1974 roku między USA i ZSRR, który wybuchł w północno-wschodniej Afryce (mapa gry obejmuje także Półwysep Arabski), wraz z obaleniem cesarza Etiopii Hajle Selasje I. Tytuł uchodzi za krótszą wersję i zarazem wprowadzenie do „Twilight Struggle”, toczy się bowiem na ograniczonym obszarze i trwa zaledwie 2 etapy (istnieje możliwość wydłużenia rozgrywki do 3 etapów, ale trzeba posiadać dodatkowe karty). Całość daje się rozegrać w czasie krótszym niż godzina. Doświadczeni gracze będą w stanie wyrobić się w pół godziny.

Poprawiony: wtorek, 16 stycznia 2024 10:52

Więcej…

 

[Flying Colors] Bitwa pod Sadras 1782 – Maciej vs Raleen, 09.01.2024

  • PDF
  • Drukuj
  • Email

Bitwa pod Sadras (17.II.1782) to pierwsze ze starć legendarnego francuskiego admirała Pierre'a Suffrena z Anglikami. Jego przeciwnikiem była flota angielska pod dowództwem admirała Edwarda Hughesa. Suffren operował głównie na Oceanie Indyjskim i z tymi wodami wiąże się większość jego zwycięstw. W omawianym starciu Francuzi dysponowali 11 okrętami liniowymi, podczas gdy Anglicy 9. Bitwę uznaje się za taktycznie nierozstrzygniętą, chociaż przyniosła więcej strat Anglikom. Jednocześnie uważana jest za strategiczne zwycięstwo Francuzów. Scenariusz nie należy do zbyt rozbudowanych i liczy sobie 12 etapów. Wyjściowo obie strony płyną równolegle, ustawione na pozycji skosem pod wiatr. Francuzi mają nieznaczną przewagę ilościową i jeśli chodzi o pozycję względem wiatru, Anglicy tradycyjnie mają przewagę jakościową (lepsze morale i wyszkolenie załóg okrętów). Istotnym czynnikiem w scenariuszu jest to, że każda ze stron dysponuje tylko jednym admirałem, do tego francuski dowódca znajduje się na czele szyku, czyli na skraju linii. Podobnie jak w poprzedniej rozgrywce z Maciejem losowaliśmy kto będzie grał którą stroną i tym sposobem mnie przypadli Francuzi, zaś jemu Anglicy.

 

Początek bitwy. Obie eskadry płyną równolegle skosem pod wiatr. Francuzi są jednak w korzystniejszej sytuacji, znajdują się bowiem na nawietrznej. Po zwrocie w stronę przeciwnika będą płynąć skośnie z wiatrem, co pozwala rozwinąć największą prędkość. Eskadra francuska jest liczniejsza i ma nieco lepszego admirała, Anglicy mają lepiej wyszkolone załogi (większy o 1 współczynnik Audacity).

Poprawiony: niedziela, 14 stycznia 2024 09:24

Więcej…

 

Wojny napoleońskie (wyd. Dragon) – krótka relacja z rozgrywki i wrażenia po latach

  • PDF
  • Drukuj
  • Email

W ostatnich dniach odbyłem niezwykle intrygującą podróż do odległej przeszłości planszówek wojennych w naszym kraju. Udało mi się bowiem zagrać w „Wojny napoleońskie” wydawnictwa Dragon. Był to pierwszy tytuł tego wydawnictwa. Jego pierwsza edycja pojawiła się jeszcze w latach 80-tych, w foliowej torbie, jak byśmy to dziś powiedzieli – ziplocku, chociaż zdaje się, że nie miała typowego zapięcia strunowego. My dysponowaliśmy już drugim wydaniem, pudełkowym, z lat 90-tych. Poza pudełkiem różni się okładką, a także grafiką żetonów, na których pojawiły się białe, ukośne pasy, znane także z gry „Waterloo 1815” tegoż wydawnictwa. Drugie wydanie musiało się zresztą ukazać w podobnym czasie co ta ostatnia gra. Wskazuje na to kolorowe denko pudełka, zawierające krótki opis i prezentację tytułu. Gry pudełkowe Dragona z wczesnych lat 90-tych miały białe, niezadrukowane denko. Poza tym ilustracja tytułowa na pudełku zawiera podpis Zbigniewa Kasprzaka „Kas95”, co przesądza, że ta edycja gry pochodzi najwcześniej z 1995 roku. Nie rozwodząc się jednak zbytnio nad kwestiami wydawniczymi i szatą graficzną pora na kilka słów o rozgrywce.

Poprawiony: piątek, 12 stycznia 2024 15:28

Więcej…

 

Stalin. Dwór czerwonego cara

  • PDF
  • Drukuj
  • Email

Informacje o książce
Autor: Simon Sebag Montefiore
Tłumaczenie: Maciej Antosiewicz
Wydawca: Znak Horyzont
Rok wydania: 2023
Stron: 799
Wymiary: 24 x 17,5 x 4,6 cm
Oprawa: twarda
ISBN: 978-83-240-8916-1

Recenzja
Publikacji ukazujących życie jednego z największych dyktatorów w historii świata jest wiele. Wydawać by się więc mogło, że kolejna książka nie za bardzo może wnieść coś nowego do obszernej bazy wiedzy. Nic bardziej mylnego. W tym przypadku mamy bowiem do czynienia z dziełem, które oprócz większości znanych faktów przekazuje również nieznane czy też mniej znane. Być może stało się tak dlatego, że Autor skupił się nie tylko na samym Stalinie, ale i na jego dworzanach.

Więcej…

 

Strona 5 z 308