Krótka nauka o kosach i pikach (Kraków 1831, przedruk z 1794)

  • PDF
  • Drukuj
  • Email

Ze wstępu: Amerykanie powstając przeciwko Anglikom nie mieli nawet żelaza, kości dzikich zwierząt osadzali na drzewca* (przypis: Naymilszą Naczelnika S. Z. rozmową w obozie, iest opowiadanie Współ Obywatelom historyi powstania Amerykanów) z tartaków brali piły, tym gromili swoich nieprzyjaciół, a gdy się zapomogli w żelazo, porobili piki, kosy i bagnety, a naówczas iuż nayexercałownieysze wstrzymywali woyska. Każdy kray, każda Prowyncya łatwo i bez wielkiego kosztu mieć może piki i kosy. Broń ta przyda się z użytkiem różnym korpusom woyska liniowego, woluntaryuszom Narodowym, a mianowicie tey liczney massie obywateli, którzy chcą bronić wolności, a innych sposobów do obrony, lub attakowania nie mają.

Instrukcya dla obywateli piką lub kosą uzbrojonych

Poprawiony: wtorek, 26 kwietnia 2011 19:54

Więcej…

 

„13 zabójców” – kino samurajskie w hardcorowym wydaniu

  • PDF
  • Drukuj
  • Email

Tytuł w oryginale: Jûsan-nin no shikaku
Reżyseria: Takashi Miike
Scenariusz: Takashi Miike, Daisuke Tengan
Premiera: 9 września 2010
Produkcja: Japonia, Wielka Brytania
Czas trwania: 126 min.

Dwóch zbryzganych od stóp do głów krwią facetów stojących samotnie wśród stosu trupów, gdzie ręce i nogi walają się na klepisku jak lalki Barbie w sklepie zabawkarskim po inwazji niegrzecznych maluchów...

To nie „300” Franka Millera. To nawet nie film Tarantino. To finałowa scena będąca kwintesencją wizji filmu samurajskiego w reżyserii Mike Takashiego. „13 zabójców”, bo o nim mowa, wywołał we mnie mieszane uczucia.

Poprawiony: wtorek, 12 kwietnia 2011 23:51

Więcej…

 

Caesar: Conquest of Gaul (GMT Games)

  • PDF
  • Drukuj
  • Email

Zanim Gajusz Juliusz Cezar został najważniejszą osobą w państwie rzymskim, zanim w toku paroletnich zwycięskich zmagań na trzech kontynentach z „obrońcami Republiki Rzymskiej”, w wyniku których stał się faktycznym jednowładcą ogromnego Imperium, w ciągu paru lat zdołał podbić obszar celtyckiej Galii oraz wyprawić się kilkukrotnie do Germanii i Brytanii. Gra „Caesar: Conquest of Gaul” z serii „Great Battles of History” (GBoH) wydawnictwa GMT Games pozwala nam przenieść się na pola najciekawszych bitew z okresu celtyckich podbojów Cezara, wówczas prokonsula Rzymu.

Poprawiony: poniedziałek, 11 kwietnia 2011 07:59

Więcej…

 

[MoI] Najera 1367 – Leyas vs Raleen, 03.04.2011

  • PDF
  • Drukuj
  • Email

Rozgrywaliśmy bitwę pod Najera (1367). Bitwa miała miejsce w Hiszpanii, pomiędzy Pedro Okrutnym i wspierającymi go Anglikami oraz Henrykiem de Trastamare i wspierającymi go Francuzami. Anglikami dowodził Czarny Książę, Francuzami Bertrand du Guesclin. Historycznie Anglicy, wraz ze swoim faworytem Pedro Okrutnym, zwyciężyli. O sukcesie zdecydowali po raz kolejny angielscy łucznicy, zaś Bertrand du Guesclin dostał się do niewoli. Gra przewiduje dwa scenariusze dla tej bitwy: historyczny i hipotetyczny. Otóż historycznie Anglicy i ich armia pojawili się nagle na flance wojsk hiszpańskich, zaskakując całkowicie armię hiszpańsko-francuską (m.in. wzgórza pozwoliły ukryć marsz Anglików przed oczami przeciwnika), który spodziewał się ich z innej strony. Scenariusz hipotetyczny zakłada pojawienie się armii angielskiej z tej strony, z której spodziewali się jej Hiszpanie (Henryk de Trastamare i Bertrand du Guesclin) i jest rzecz jasna trudniejszy dla strony angielskiej. Niniejsza relacja przedstawia rozgrywkę w scenariusz historyczny.

Armią angielską pokierował Leyas, ja zaś armią francusko-hiszpańską.

W armii francusko-hiszpańskiej znaczną część stanowią oddziały lekkiej kawalerii ciskającej oszczepami (Genitores). Ich zdolności walki wręcz są mocno ograniczone. Słabą stroną tej formacji jest też konieczność uzupełniania oszczepów (gdy są bez oszczepów, mają ujemne modyfikatory w walce). Tym niemniej oddziały Genitores są w tej bitwie wyjątkowo liczne.

Pierwsze posunięcie Anglików. Angielska awangarda pod wodzą Johna Chandosa wkracza na planszę

Poprawiony: niedziela, 10 kwietnia 2011 08:09

Więcej…

 

[War Galley] Tauryda 47 p.n.e. – Leyas vs Raleen 03.04.2011

  • PDF
  • Drukuj
  • Email

Scenariusz przedstawia bitwę pod Taurydą (47 albo 48 r. p.n.e.), niewielkie starcie między pojedynczymi eskadrami Pompejańczyków i Cezarian podczas rzymskich wojen domowych. Eskadrą Cezarian dowodził Vatinius, zaś Pompejańczykami Marcus Octavius. Do starcia doszło gdy Watyniusz, żeglujący z Brundisium przez Adriatyk do Illiri, natknął się na Marka Oktawiusza, usiłującego przerzucić transport wojska z Grecji do Italii. Podczas bitwy panowała trudna pogoda (mgła, niespokojne morze). Watyniusz został zaskoczony na morzu przez Marka Oktawiusza, nieopodal wyspy Taurydy (Tauris). Obaj posiadali niewielkie siły. Oktawiusz miał więcej ciężkich i lepszych galer, natomiast Watyniusz posiadał mniej liczną eskadrę, za to ze znakomicie wyszkolonymi załogami i lepiej wyszkolonymi żołnierzami (silniejsze oddziały abordażowe). Ostatecznie Watyniusz zwyciężył, doprowadzając do bitwy abordażowej, pomimo posiadania słabszych okrętów.

Podczas scenariusza obowiązują jedynie specjalne zasady dotyczące ognia. Z uwagi na ciężkie warunki pogodowe, podpalanie wrogich jednostek jest utrudnione. Możliwość podpalania galer przeciwnika mają jedynie cztero i pięciorzędowce Marka Oktawiusza. Ponadto mają zastosowanie zasady o wietrze; flota Watyniusza rozpoczyna z rozwiniętymi żaglami.

W instrukcji piszą, że większe szanse mają Pompejańczycy Marcusa Octaviusa (czerwoni), o ile uda im się uniemożliwić przeciwnikowi wykorzystanie zdolności jego załóg i przewagi w sile oddziałów abordażowych, które stanowią główne atuty Cezarian Vatiniusa (niebiescy).

Dla mojego przeciwnika była to pierwsza rozgrywka w War Galley, mimo to odważnie wziął Cezarian (niebieskich), mi w związku z tym przypadły siły Pompejańczyków (czerwonych).

Rozstawienie początkowe. Pompejańczycy wpływają na planszę w dwóch kolumnach, Cezarianie pod żaglami posuwają się na północny zachód

Poprawiony: czwartek, 07 kwietnia 2011 12:15

Więcej…

 

Wyniki V edycji konkursu Planszowa Gra Wojenna Roku (2010)

  • PDF
  • Drukuj
  • Email

303”, wyd. IPN

Racławice 1794”, wyd. Strategemata

Zwycięzcą konkursu Planszowa Gra Wojenna Roku 2010, organizowanego wspólnie przez Forum Strategie oraz portal Poltergeist, została gra 303, wydana przez IPN.

Kapituła zdecydowała też o przyznaniu wyróżnienia dla gry
Racławice 1794 wydawnictwa Strategemata, jako najciekawszej inicjatywy w dziedzinie wojennych gier planszowych w Polsce w ciągu ostatniego roku.

Zwycięzcy oraz wyróżnionemu składamy serdeczne gratulacje!

Poprawiony: wtorek, 05 kwietnia 2011 21:23

Więcej…

 

Strona 177 z 184