Commands & Colors: Ancients (GMT Games)

  • PDF
  • Drukuj
  • Email

Gra przedstawia 10 bitew stoczonych w czasie wojen między Kartaginą i jej wrogami: Syrakuzami oraz Rzymem. Możemy wziąć udział w najsłynniejszych starciach takich jak bitwa pod Kannami czy Zamą, ale także w tych mniej znanych jak bitwa pod Akragas. Dodatkowe scenariusze można pobrać ze strony GMT Games, tak więc gra gwarantuje wiele godzin zabawy.

Zacznę od tego, że gra jest pięknie wydana – bardzo wytrzymałe pudełko z ładnymi grafikami, gruba i sztywna plansza ozdobiona obwódką przedstawiającą starożytne bitwy, jednostki, dowódców itp., podobnie jak karty rozkazów, które także są ozdobione licznymi grafikami. Naklejki na bloczki przedstawiające jednostki są klimatyczne i dobrze oddają poszczególne formacje i oddziały. Całość stoi na bardzo wysokim poziomie.

Instrukcja do gry ma 28 stron, z czego 13 zajmują zasady, reszta to przygotowanie do gry i scenariusze. Napisana jest ona w sposób przejrzysty, zawiera liczne przykłady i omówienie najważniejszych zasad (co w przypadku GMT Games nie zdarza się często...), tak więc osoba znająca angielski na przynajmniej średnim poziomie może zacząć rozgrywkę już po pierwszym jej przeczytaniu. Gra zawiera dwie karty pomocy gracza, na których znajdziemy WSZYSTKIE informacje dotyczące naszych jednostek, dzięki czemu w czasie gry nie trzeba już zaglądać do instrukcji – kolejny duży plus.

W grze oddziały przedstawiane są za pomocą bloczków (łącznie jest ich 345!) różnej wielkości, od 16 x 16 x 8mm do 21 x 26 x 8mm. Trzeba na nie obustronnie nakleić jednostki – całość prezentuje się bardzo dobrze, ale samo naklejanie jest bardzo czasochłonne – zajmuje parę godzin i jest męczące... To moim zdaniem największy minus tej gry.

Poprawiony: wtorek, 22 listopada 2011 17:48

Więcej…

 

Wojna o Pierścień (Encore)

  • PDF
  • Drukuj
  • Email

Sięgając po „Wojnę o Pierścień” czułem, że przede mną bardzo ciekawa przygoda. Podobała mi się perspektywa zmiany historii znanej z kart książki. Niech Drużyna Pierścienia pójdzie przez Mroczną Puszczę, a bitwa rozstrzygająca losy Śródziemia odbędzie się pod Shire!

Czy dało radę?

Poprawiony: czwartek, 12 stycznia 2012 11:10

Więcej…

 

Drugie oblicze Cheronei – pierwsza rozgrywka w systemie „Lost Battles”

  • PDF
  • Drukuj
  • Email

Po przegranej Greków w bitwie pod Cheroneą w systemie Great Battles of History podjęliśmy z Raleenem próbę przyjrzenia się tej samej bitwie – w innym systemie: Lost Battles. Cechuje się on przede wszystkim odmienną skalą – nie mamy możliwości zajmowania się ukierunkowaniem każdego poszczególnego oddziału naszej armii – oraz, co oczywiste, mechaniką. „Przesiadka” okazała się na tyle wymagająca, że stwierdziliśmy kilka błędów przy interpretacji przepisów, których dopuścił się niżej podpisany. Miały one ten skutek, że wydłużyły nieco rozgrywkę, utrudniając walkę w centrum. Jaką walkę, w jakim centrum? Poniżej początkowe ustawienie.

Pole bitwy podzielone jest na dwadzieścia stref-kafelków. Widać przecinające pole bitwy strumienie, trochę wzgórz i zarys miasta w oddali. Na skraju mapy płynie rzeka z zielonym bagniskiem. W okolicy rozmieściła się konnica pod dowództwem królewicza macedońskiego, Aleksandra (gwoli wyjaśnienia – duże żetony to zazwyczaj kawaleria lub lekka piechota, żetony mniejsze to zwykle ciężka piechota).

Poprawiony: środa, 16 listopada 2011 13:21

Więcej…

 

Blitzkrieg 1939. Marsz na Warszawę

  • PDF
  • Drukuj
  • Email

Informacje o książce
Autor: Leo Kessler
Tłumaczenie: Joanna Jankowska
Wydawca: IW Erica
Seria: Batalion Szturmowy SS
Rok wydania: 2011
Stron: 336
Wymiary: 20,4 x 14 x 2 cm
Oprawa: miękka
ISBN: 978-83-62329-35-9

Recenzja
Wydawnictwo Erica przyzwyczaiło nas do interesujących lektur historycznych, pisanych zarówno dla hobbystów, jak i osób dopiero zaczynających wnikać w zawiłości dziejów. Czy tak samo jest w przypadku „Blitzkriegu 1939”?

Słowo wstępu: „Blitzkrieg 1939. Marsz na Warszawę” to pierwszy tom długiej serii Leo Kesslera o batalionie szturmowym SS „Wotan”. Akcja zaczyna się tuż przed wojną i w trakcie kampanii wrześniowej, co łatwo wywnioskować z tytułu. Jednak sama Warszawa pojawi się w końcowych częściach książki, co może rozczarować zainteresowanych kampanią wrześniową. Zarówno walk jak i wojny nie ma tutaj zbyt dużo, a na pewno mniej niż sugerowałby tytuł.

Poprawiony: wtorek, 15 listopada 2011 13:43

Więcej…

 

[GBoA] Granik 334 p.n.e. – Raleen vs RyTo, 06.11.2011

  • PDF
  • Drukuj
  • Email

Bitwa nad rzeką Granik (334 p.n.e.) to pierwsza z wielkich bitew stoczonych przez Aleksandra podczas jego słynnej kampanii przeciwko Imperium Perskiemu. Przeciwnikiem króla Macedonii były oddziały z zachodnich i północnych satrapii imperium. Po stronie Persów walczyli także najemnicy greccy pod wodzą Memnona z Rodos. Bitwa miała miejsce w Azji Mniejszej. Jeśli chodzi o liczebność obu stron, wiadomo, że Persowie znacznie przeważali nad Macedończykami w kawalerii (15 000 do 5000), z kolei ci ostatni mieli więcej piechoty (ok. 20 000 do 18 000). Relacje dotyczące przebiegu bitwy nie są jednoznaczne. Wiadomo jednak, że decydujące okazało się uderzenie prawego skrzydła macedońskiego, które przełamało przeciwnika, wychodząc na jego tyły. W tym samym czasie w centrum doszło do starcia falangi z broniącą brzegów rzeki jazdą perską. Co do tego, czy i jak falanga forsowała Granik, są spory. Ostatecznie uderzenie jazdy Aleksandra na tyły i pojawienie się jej za szykiem głównych sił Persów miało przesądzić sprawę i przyczynić się do ich klęski.

W grze armie obu stron pod względem liczebnym tak bardzo nie odbiegają od siebie, z tym, że zwracają od razu uwagę masy perskiej kawalerii. Persowie mają jednak bardzo słabych dowódców, choć jest ich wielu. Jedynym porównywalnym z Macedończykami wodzem jest u nich Grek Memnon, poza nim odznacza się Spithrydates, satrapa Hyrkanii. Macedończycy mają tylko 3 dowódców, w tym Aleksandra. Ilość tę można jednak zwiększyć, dodając im dowódców macedońskich kontyngentów (4). Jest to zasada opcjonalna w instrukcji, podnosząca jakość dowodzenia u Macedończyków, historycznie jak najbardziej słuszna. W naszej rozgrywce uwzględniliśmy wszystkich 4 dowódców macedońskich kontyngentów (MMC). Z zasad opcjonalnych GBoA nie stosowaliśmy natomiast fazy elitarnej inicjatywy, która przypadłaby Aleksandrowi, po raz kolejny zwiększając poziom dowodzenia u Macedończyków. Uznaliśmy, że dowódcy kontyngentów, jako wzmocnienie pod tym względem strony macedońskiej, wystarczą. Zasady zwycięstwa w scenariuszu są proste. Trzeba rozbić przeciwnika, przy czym próg załamania dla obu armii nie jest wysoki, nieco niższy dla Persów, wyższy dla Macedończyków. Jeśli chodzi o szanse na zwycięstwo, scenariusz ze wskazaniem na Macedończyków, ale Persowie nie są zupełnie bez szans.

Macedończycy – RyTo, Persowie – Raleen.

Rozstawienie początkowe. Bliżej nas armia perska (niebiescy – Persowie, żółci – Scytowie, fioletowi – Grecy). Nad rzeką Granik w pierwszej linii jazda, w większości lekka, wyjątek stanowi ciężka jazda z Baktrii na prawym skrzydle. W głębi Macedończycy (czerwoni). Centrum ich szyku tworzy falanga, na skrzydłach jazda i lekka piechota. Hypaspiści wraz z Aleksandrem stoją na prawym skrzydle

Poprawiony: wtorek, 08 listopada 2011 18:00

Więcej…

 

[GBoA] Samarkanda 328 p.n.e. – Raleen vs RyTo, 06.11.2011

  • PDF
  • Drukuj
  • Email

Scenariusz przedstawia wydarzenia związane z buntem przeciwko Aleksandrowi, jaki podniósł się w 328 r. p.n.e. (spotkałem się także z rokiem 329 p.n.e.) w okolicach Samarkandy (wtedy zwanej Marakandą) w prowincji Sogdiana. Scenariusz jest czysto ćwiczebny i moim zdaniem ma ograniczony związek z realiami historycznymi, pozwolę sobie zatem przejść do strony grywalnościowej. Wojsk na planszy mało. Celem Macedończyków jest przedostanie się na drugą stronę planszy (do dolnej krawędzi). Możliwe jest również zwycięstwo gdy armia przeciwna przekroczy poziom moralny załamania. Nie jest to trudne, eliminacja mniej więcej połowy sił u Persów, w przypadku Macedończyków próg odporności jest w praktyce nieznacznie niższy. Scenariusz ma założony czas trwania (co jest wyjątkiem na tle GBoA) – wynosi on 20 etapów. Jeśli w tym czasie Macedończykom nie uda się przedostać na dół planszy, przegrywają.

Macedończycy – RyTo, Persowie – Raleen.

Siły macedońskie na początku rozgrywki: 3 oddziały hoplitów i 3 oddziały lekkiej jazdy, do tego trzech kiepskich dowódców (ten z najmniejszą inicjatywą to głównodowodzący)

Poprawiony: poniedziałek, 07 listopada 2011 22:49

Więcej…

 

Strona 175 z 205