[Warmaster Ancients] Rzymianie kontra Sasanidzi, 26.06.2011

  • PDF
  • Drukuj
  • Email

Niedawno miałem okazję rozegrać bitwę Sasanidów z Rzymianami w systemie Warmaster Ancients. Obie armie zostały przygotowane na około 1600 punktów, co oznacza całkiem spore starcie i około 20 jednostek na stronę. Z uwagi na moje braki czasowe ostatnio, ten raport będzie w nieco bardziej skróconej formie

Poprawiony: wtorek, 09 sierpnia 2011 07:07

Więcej…

 

[1805: Sea of Glory] Leyas vs Yautay, 25.07.2011

  • PDF
  • Drukuj
  • Email

Jest to relacja z drugiej naszej rozgrywki w Sea of Glory. Michał (Yautay) ponownie zagrał stroną francusko-hiszpańską, ja zaś ponownie stanąłem na czele floty angielskiej. Graliśmy teraz także poprawniej, gdyż kilka błędów wyłapaliśmy podczas ostatniej rozgrywki i po niej samej. Tym razem moim celem było zrewanżowanie się za ostatnią przegraną. Kilka notatek poczyniłem podczas rozgrywki – chodzi tu o bitwy. Reszta jest spisywana z pamięci, więc niekoniecznie wszystko będzie się ze sobą zgadzać.

Strony konfliktu: Brytyjczycy – Leyas, Francuzi i Hiszpanie – Yautay.

Początkowe rozstawienie to blokada portów francuskich przez flotę brytyjską. Przez całą grę pilnujące floty napoleońskiej eskadry starały się trzymać na tzw. „loose blockade”, co miało sprawić, że nie będzie zbyt dużych uszkodzeń z powodu złej pogody w porównaniu z „dokładniejszą” blokadą (tzw. „inshore”). Dawało to również zabezpieczenie przed liczeniem masztów w portach ze strony francusko-hiszpańskiej. Od samego początku starałem się nie dopuścić do wypłynięcia na morze żadnej eskadry. Również w związku z obecnością na Morzu Śródziemnym tylko jednej fregaty i słabych tam sił od początku starałem się wzmocnić ten rejon działań. W pamięci miałem jeszcze dość szybką inwazję na Aleksandrię z poprzedniej rozgrywki, a także udane napoleońskie rajdy na Maltę i Neapol. Od razu zwinąłem także flotę chroniącą Irlandię, aby uniknąć uszkodzeń z powodu złej pogody i wykorzystać lepiej tę eskadrę w innych strefach działań. Flota francuska i hiszpańska czekała na nadarzającą się okazję do opuszczenia swoich portów.

Do pierwszego starcia doszło u południowych wybrzeży Francji. Villeneuve napotkał na swojej drodze samego Nelsona, którego zresztą strasznie się bał. W pierwszej z czterech rund siła ognia była na korzyść Brytyjczyków: 87 do 64 – przewaga brytyjska była przez całą bitwę. Kolejna runda to już 82 do 55. W trzeciej rundzie przewaga była już niemal dwukrotna: 67 do 34. W ostatniej rundzie (59 do 14) Francuzi nie uszkodzili już żadnego statku. Stronie brytyjskiej pozostały trzy nienaruszone okręty, natomiast u Francuzów wszystkie prócz jednego stały się pływającymi wrakami, trzy okręty zatonęły od razu. Długość bitwy przyczyniła się do tego, że szansa na wyeliminowanie Nelsona była dość duża – co też się stało. Utrata Nelsona (najlepsze współczynniki w grze: 5-5) już na samym początku gry mogła rzutować na dalszą część rozgrywki. Mimo zwycięstwa Brytyjczycy stracili najlepszego dowódcę w rozpoczynającej się dopiero co rozgrywce.

Poprawiony: piątek, 05 sierpnia 2011 20:17

Więcej…

 

[DBR] Król na Rokoszan (a la Guzów 1607), rozgrywka w klubie Agresor 30.07.2011

  • PDF
  • Drukuj
  • Email

I znów w klubie „Agresor” rozegraliśmy bitwę w systemie DBR. W grze, poza autorem niniejszego tekstu, wziął udział  QR i Denton. Warunki gry były następujące. Ustaliliśmy, że rozegramy bitwę opartą na starciu pod Guzowem z 1607 r. z rokoszu sandomierskiego (Zebrzydowskiego). W końcu 25 dni wcześniej była 404 rocznica tej bitwy. Przy czym jedynie teren przyjęliśmy historyczny, a składy armii ułożyliśmy (Ja i QR) według własnego wyboru zgodnie z listami armii do DBR przy założeniu maksymalnego ich kosztu na ok. 350 pkt. (+/_1% to znaczy 3 pkt.). Określiliśmy natomiast własne ograniczenie składów armii (nie wynikające z przepisów ani list armii) ustalając, że elementy piechoty w armii nie mogą stanowić więcej niż 25% elementów konnicy (bez generałów). Zasada ta miała oddawać kawaleryjski skład naszych armii  z tego okresu.

Obie armie były armiami polsko-litewskimi (II/7) na rok 1607 z list armii DBR. W momencie ustalania składów armii przed grą nie określiliśmy przy tym kto jest stroną królewską, a kto rokoszaninem. Zrobiliśmy to dopiero przed samą grą, określając według normalnych zasad atakującego i broniącego się. Przy czym atakującym uznaliśmy armię królewską.

Dla zainteresowanych takimi szczegółami, gra zajęła nam ok. 3 godzin.

Walczące armie

Armia królewska (po rzutach na agresję okazało się, że jest nią armia QR) – koszt całej armii 350 pkt., ekwiwalent morale (ME) całej armii wynosi 41,5 pkt. Ta armia jest rozbita po stracie 21 ME. Pierwsze dowództwo (głównodowodzącego) ma 21,5 pkt. ME, więc będzie ono pokonane po stracie 7,5 ME. Drugie dowództwo ma 20,0 ME, więc będzie ono pokonane po stracie 7 ME.  

Dowództwo z Głównodowodzącym
Generał (Lance) 1 x Ln (F) (husaria) – 31 pkt. (2 ME) (w składzie „regimentu husarii”)
Lance 4 x Ln (F) (husaria) – 44 pkt. (4 ME)
Spahisi 4 x Si (I) (szlachta-pospolite ruszenie – najsłabsza kawaleria) – 20 pkt. (4 ME)
Lekka jazda 4 x LH (F) (polscy nieopancerzeni kozacy – szybka LH) – 16 pkt. (2 ME)
Pistolety 2 x Pi (I) (słaba jazda typu zachodniego – może strzelać) – 16 pkt. (2 ME)
Dragoni 1 x Dr (O) (Kozacy rejestrowi – średni dragoni) – 7 pkt. (0,5 ME)
Strzelcy 3 x Sh (F) (Kozacy rejestrowi zdolni do walki wręcz) – 18 pkt. (3 ME)
Wóz bojowy 1 x WWg. (O) (pojazd mogący strzelać na wszystkie strony) – 10 pkt. (2 ME)
Artyleria bez zaprzęgu 1 x Art. (O) (Średnie działa) – 15 pkt. (2 ME)

Drugie Dowództwo
Generał (Lance) 1 x Ln (F) (husaria) – 31 pkt. (2 ME) (w składzie „regimentu husarii”)
Lance 3 x Ln (F) (husaria) – 33 pkt. (3 ME)
Spahisi 5 x Si (I) (szlachta-pospolite ruszenie – najsłabsza kawaleria) – 25 pkt. (5 ME)
Pistolety 2 x Pi (I) (słaba jazda typu zachodniego – może strzelać) – 16 pkt. (2 ME)
Lekka jazda 2 x LH (S) (Tatarzy litewscy – najlepsza LH) – 14 pkt. (1 ME)
Lekka jazda 5 x LH (I) (polscy nieopancerzeni kozacy – słaba LH) – 20 pkt. (2,5 ME)
Dragoni 1 x Dr (O) (Kozacy rejestrowi – średni dragoni) – 7 pkt. (0,5 ME)
Strzelcy 2 x Sh (F) (Kozacy rejestrowi zdolni do walki wręcz) – 12 pkt. (2 ME)
Artyleria bez zaprzęgu 1 x Art. (O) (Średnie działa) – 15 pkt. (2 ME)

Wojska w tej armii zostały uszykowane w:
10 „regimentów jazdy” – w bardzo różnym składzie, od 2 do 5 elementów tego samego rodzaju konnicy (oznaczenie 2, 4, 5, 7 z Generałem i 10 w pierwszym dowództwie, oraz oznaczone 12, 13, 15 z Generałem, oraz 16 i 17 – w drugim dowództwie)
5 pojedynczych elementów (oznaczenie 1, 6, 8 w pierwszym dowództwie oraz 9 i 14 w drugim),
i 2 „regimenty piechoty” – strzelców Kozaków rejestrowych w pierwszym dowództwie (oznaczenie 3) i w drugim dowództwie mieszany regiment Kozaków rejestrowych (2 Sh i 1 Dr) (oznaczenie 11).

W sumie 30 elementów jazdy (9 husarii – w tym obaj generałowie, 9 kozaków-kawalerii, 4 jazdy cudzoziemskie i 11 lekkiej jazdy), 7 elementów piechoty (w tym 5 strzelców i 2 dragonów) 2 działa (średnie) i 1 Wóz bojowy.

Armia rokoszan (skład ustalony przez autora tekstu, który przegrał rzuty na agresję, w związku z czym został rokoszaninem) – koszt całej armii 349 pkt., ekwiwalent morale (ME) całej armii wynosi 39,5 pkt. Ta armia jest rozbita po stracie 20 ME. Pierwsze dowództwo (głównodowodzącego) ma 21,5 pkt. ME, więc będzie ono pokonane po stracie 7,5 ME. Drugie dowództwo ma  18 ME, więc będzie ono pokonane po stracie 6 ME.  

Dowództwo z Głównodowodzącym
Generał (Lance) 1 x Ln (F) (husaria) – 31 pkt. (2 ME) (w składzie „regimentu husarii”)
Lance 6 x Ln (F) (husaria) – 66 pkt. (6 ME)
Spahisi 3 x Si (S) (petyhorcy – najlepsza kawaleria) – 30 pkt. (3 ME)
Spahisi 3 x Si (O) (polscy opancerzeni kozacy – średnia kawaleria) – 24 pkt. (3 ME)
Pistolety 2 x Pi (I) (słaba jazda typu zachodniego – może strzelać) – 16 pkt. (2 ME)
Lekka jazda 4 x LH (I) (polscy nieopancerzeni kozacy – słaba LH) – 16 pkt. (2 ME)
Lekka jazda 2 x LH (S) (Tatarzy litewscy – najlepsza LH) – 14 pkt. (1 ME)
Dragoni 1 x Dr (O) (Kozacy rejestrowi – średni dragoni) – 7 pkt. (0,5 ME)
Strzelcy 2 x Sh (F) (Kozacy rejestrowi zdolni do walki wręcz) – 12 pkt. (2 ME)

Drugie Dowództwo
Generał (Lance) 1 x Ln (F) (husaria) – 31 pkt. (2 ME) (w składzie „regimentu husarii”)
Lance 3 x Ln (F) (husaria) – 33 pkt. (3 ME)
Spahisi 3 x Si (O) (polscy opancerzeni kozacy – średnia kawaleria) – 24 pkt. (3 ME)
Lekka jazda 4 x LH (I) (polscy nieopancerzeni kozacy – słaba LH) – 16 pkt. (2 ME)
Strzelcy 2 x Sh (I) (słabi strzelcy/arkebuzerzy – piechota cudzoziemska) – 8 pkt. (2 ME)
Muszkieterzy 2 x Sh (O) (Średni strzelcy – piechota cudzoziemska) – 12 pkt. (2 ME)
Pikinierzy 1 x Pk (O) (Średnie piki – piechota cudzoziemska) – 4 pkt. (1 ME)
Obóz 1 x Bagaże (I) – 5 pkt. (3 ME)

Wojska w tej armii zostały uszykowane w:
10 „regimentów jazdy” – w większości po 3 elementy tego samego rodzaju konnicy (oznaczenie A, B, C, D z Generałem oraz E, F i G w pierwszym dowództwie oraz J, K z Generałem i L – w drugim dowództwie oznaczone)
i 2 „regimenty piechoty”: jeden Kozaków rejestrowych z 2 Sh – w pierwszym dowództwie (oznaczenie H) i drugi piechoty cudzoziemskiej z 4 Sh i 1 Pk w drugim dowództwie (oznaczenie I). (Kozacy rejestrowi – Dragoni byli dołączeni do regimentu jazdy cudzoziemskiej [oznaczone G]).

W sumie 32 elementy jazdy (11 husarii – w tym obaj generałowie, 9 kozaków-kawalerii, 2 jazdy cudzoziemskie i 10 lekkiej jazdy), 8 elementów piechoty (w tym 6 strzelców, 1 pikinier i 1 dragon) i 0 dział.


Armia królewska pod wieloma względami górowała nad rokoszanami (trudniejsze rozbicie, silniejsze (do pokonania) jedno z dowództw, więcej elementów w armii, dwukrotna przewaga w jeździe cudzoziemskiej i całkowita dominacja w broni „ciężkiej” – Art. i WWg, której rokoszanie nie posiadali). Rokoszanie mieli tylko o 2 elementy więcej husarii i posiadali piechotę cudzoziemską z 1 elementem pik, (której nie posiadała armia królewska).

PRZYGOTOWANIA DO BITWY


Teren bitwy zgodnie z mapką z „Guzów 5 VII 1607” Radomira F. Grabowskiego

Teren został wystawiony historycznie, w oparciu o mapkę z książki pana Radomira F. Grabowskiego „Guzów 5 VII 1607” wydawnictwa Inforteditions (pierwszej pozycji z serii „Pola Bitew” tego wydawnictwa) wydanej w 2005 r. Elementami terenu były trzy drogi, dwa tereny zabudowane (Orońsko na prawym skrzydle rokoszan i Guzów za plecami armii królewskiej) dwa lasy (jeden za centrum rokoszan i drugi obok Guzowa, na lewym skrzydle króla) i bagna na lewym skrzydle rokoszan. Strony, z których wchodziły armie, określił rzut na agresję ustalając, kto dowodzi jaką armią.

Rokoszanie, jako broniący się, mieli prawo umieścić swoje wojska do połowy pola, a królewscy nie bliżej niż 300 kroków od tej połowy. Na obu skrzydłach, zgodnie z przepisami pozostawiliśmy głębokie na 600 kroków od krótszych krawędzi strefy nieobsadzone wojskiem.

Poprawiony: czwartek, 04 sierpnia 2011 21:53

Więcej…

 

Prototypy samolotów bojowych i zakłady lotnicze. Polska 1930-1939

  • PDF
  • Drukuj
  • Email

Informacje o książce
Autor: Edward Malak
Wydawca: IW Erica, Magnum X
Rok wydania: 2011
Stron: 258
Wymiary: 23 x 16 x 1,5 cm
Oprawa: miękka
ISBN: 978-83-62329-29-8 (Erica), 978-83-88920-45-6 (Magnum X)

Recenzja
Kampania wrześniowa 1939 roku w powietrzu, podobnie jak na lądzie, zasadniczo przebiegała pod dyktando jednej strony – Niemców. Polscy lotnicy, mimo ich znakomitego wyszkolenia i wysokiego morale, nie byli w stanie skutecznie przeciwstawić się najeźdźcy. Zdarzały się co prawda pojedyncze sukcesy, nie mogą one jednak przesłonić ogólnego obrazu. Czy historia mogła się potoczyć inaczej? Czy mieliśmy wówczas możliwość wystawienia do walki nowoczesnych samolotów, zdolnych walczyć z przeciwnikiem jak równy z równym? Czy Polska była w stanie stworzyć nowoczesne konstrukcje lotnicze, dorównujące tym wytwarzanym przez największe ówczesne mocarstwa?

Poprawiony: piątek, 26 sierpnia 2011 14:10

Więcej…

 

[OWC] Odsiecz – Petru Rares vs Raleen, 30.07.2011

  • PDF
  • Drukuj
  • Email

Scenariusz przedstawia sytuację na froncie wschodnim z września 1914 r., a więc już po bitwie pod Tannenbergiem. Na północy rozbite rosyjskie oddziały zbierają się na linii twierdz. Na południu Austriacy przystępują do prób odblokowania okrążonego Przemyśla, który nadal się broni (stąd tytuł scenariusza). Na centralnym odcinku frontu spokój, jednak ważny cel w postaci Warszawy już na tym etapie zaczyna przykuwać uwagę obu stron. Póki co stolicę dawnej Polski chroni ekran kawaleryjski i skromne oddziały. Niemcy mają zgromadzone pewne siły na froncie galicyjskim w celu wspomożenia austro-węgierskich wysiłków mających na celu odzyskanie Galicji. Strona rosyjska jest wyczerpana, głównie na północy, i chwilowo musi dać odpocząć znacznej części swoich wojsk, by móc zregenerować siły, wyjątek stanowi południe i szturmy Przemyśla.

Petru Rares – Sprzymierzeni, Raleen – Rosjanie.

Rozstawienie początkowe, przed zamaskowaniem oddziałów

Poprawiony: niedziela, 31 lipca 2011 09:06

Więcej…

 

Kursk 1943

  • PDF
  • Drukuj
  • Email

Niżej zamieszczamy mapy ukazujące początek bitwy pod Kurskiem (4.VII.1943). Przedstawiają one fragment kluczowych odcinków, na których przeprowadzano główne natarcie.

4 lipca 1943, odcinek północny

Poprawiony: środa, 23 listopada 2011 21:59

Więcej…

 

Strona 171 z 192